Stanisław Stabryła

ancient

Biografia

Kariera naukowa

Stanisław Stabryła urodził się 2 listopada 1936 we Lwowie, od roku 1945 mieszka w Krakowie.

Ukończył w roku 1954 I Liceum im. B. Nowodworskiego, a następnie studiował filologię klasyczną w latach 1955-1960 w Uniwersytecie Jagiellońskim pod kierunkiem wybitnych uczonych: Władysława Strzeleckiego, Tadeusza Sinki, Stanisława Skiminy, Władysława Madydy, Mieczysława Brożka.

Po ukończeniu studiów z wyróżnieniem objął stanowisko asystenta w Katedrze Filologii Klasycznej UJ, uczył także przez kilka lat języka łacińskiego w krakowskich liceach.

W roku 1976 został docentem UJ, a od roku 1983 jest profesorem filologii klasycznej UJ, do 2007 kierował Katedrą Latynistyki. W latach 1997-2006 był także profesorem Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, gdzie pełnił funkcję kierownika Katedry Historii Kościoła w Starożytności. Wykładał literaturę rzymską epoki augustowskiej i cesarskiej oraz literaturę i kulturę wczesnochrześcijańską.

Obecnie jest profesorem Wyższej Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej Ignatianum w Krakowie, gdzie kieruje Katedrą Kultury Starożytnej i Średniowiecznej. Wykłada historię kultury starożytnej.

Zakres badań

Prowadzi badania w dziedzinie starożytnej literatury rzymskiej i chrześcijańskiej, antycznej teorii literatury, recepcji antyku w literaturze polskiej.

Wielu jego uczniów jest obecnie pracownikami naukowymi Instytutu Filologii Klasycznej UJ i zalicza się do wybitnych przedstawicieli tej dyscypliny naukowej.

Książki

Ogłosił szereg monografii naukowych w zakresie literatury rzymskiej (np. Latin Tragedy in Virgil's Poetry, 1970, Wergiliusz. Šwiat poetycki, 1983, 1987, Owidiusz. Šwiat poetycki, 1989, Problemy genologii antycznej, 1983, Studia Prudentiana. 12 Essays, 2006)) oraz esejów historycznoliterackich (np. Špiewaj mi Muzo, 1988, Starożytna Grecja, 1988, Starożytny Rzym, 1992). W roku 2002 wydał obszerny podręcznik literatury antycznej pt. Literatura starożytnej Grecji i Rzymu. Zarys (Ossolineum).

Z dziedziny studiów nad związkami współczesnej literatury polskiej i europejskiej z tradycją klasyczną opublikował książki: Hellada i Roma w Polsce Ludowej, 1983 oraz Hellada i Roma w Polsce, 1996.

Opracował i wydał kilka przekładów dzieł autorów starożytnych (np. Eneida Wergiliusza, Pieśni Horacego, Antologia tragedii greckiej, 1989, Rzymska krytyka i teoria literatury, 1983, Antygona Sofoklesa, 1998), a także własne tłumaczenia z literatury rzymskiej (np. Nowele rzymskie, 1975, Myśli Seneki, 1987, Metamorfozy Owidiusza przełożone wspólnie z Anną Kamieńską). Jest autorem licznych rozpraw i artykułów naukowych opublikowanych w czołowych czasopismach krajowych i zagranicznych.

Ogłosił również kilka książek popularnonaukowch (np. Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, 1994, Mitologia dla dorosłych, 1995, Klątwa Pelopidów, 1995, Księga legend rzymskich 1998, Dzieje wojny trojańskiej, Kraków 2004, Terroryści znad Tybru, Kety 2006), które cieszą się znaczną poczytnością i są wydawane w wysokich nakładach. Dwie jego nowe książki, Zarys kultury starożytnej Grecji i Rzymu oraz Złote jabłka Afrodyty ukazały się w bieżącym roku w czołowych polskich oficynach wydawniczych.

Krytyka literacka

Od początku swej działalności łączył pracę naukową z twórczością krytyczno-literacką, ogłaszając w renomowanych czasopismach recenzje i omówienia książek, głównie z dziedziny antyku. W latach 1996 - 2001 był redaktorem naczelnym kwartalnika "Nowy Filomata" poświęconego kulturze antycznej.

Należy do wielu towarzystw literackich i naukowych: jest m.in. członkiem Polskiego PEN Clubu, Polskiego Towarzystwa Filologicznego, Komisji Historycznoliterackiej PAN, członkiem PAU.

Od roku 2005 jest przewodniczącym Komisji Filologii Klasycznej PAU.

Hobby i życie rodzinne

Uprawia turystykę górską, narciarstwo i pływanie, chętnie jeździ także na rowerze, jest miłośnikiem przyrody, dużo podróżuje, głównie na południe (Italia, Grecja).

Sporo czasu spędza w swoim wiejskim domu, w wolnych chwilach zajmuje się pracą w ogrodzie. Jest żonaty, ma dwie córki, Annę i Magdalenę, wnuków Michała, Kacpra i Patryka. Nie lubi telewizji, stara się unikać zebrań i posiedzeń, a w szczególności wszelkich uroczystych akademii.

Jest praktykującym katolikiem.